Ciężko jest ustalić datę, w której pojawiła się muzyka pierwszy. Wiadomo jednak, że ludzie, którzy żyli w jaskiniach wykonywali swoje monotonne śpiewy (pierwsze próby tworzenia muzyki). Natomiast najstarsze instrumenty muzyczne były zrobione z kości mamuta, które ok. 35 tys. wydawały z siebie dźwieki przy uderzaniu o siebie.
Dopiero w sarożytności muzyka zaczeła sie rozwijać. Powstawały instrumenty strunowe takie jak harfa czy lira oraz instrumenty dęte drewniane takie jak fujarki i fletnie. Instrumenty powstawały nawet z muszli.
Każde plemię i lud miał swoje własne tradycje i niespotykane muzyczne instrumenty.
Muzyka była podporządkowana wierze i Bogu. Powstawały religijne pieśni i chóry kościelne.
Dalszy rozwój muzyki religijnej oraz świeckiej nastąpił w odrodzeniu. Powstała wówczas polifonia, która polegała na prowadzeniu kliku linii melodyjnych jednocześnie.
W baroku we Włoszech powstała nowa forma śpiewanego dramatu nazywana operą. Był to okres, w którym tworzył Jan Sebastian Bach, znany organista oraz niemiecki wirtuoz. Tworzył piękne piękne utwory fortepianowe, organowe oraz orkiestrowe.
Oświecenie oraz romantyzm to rozwój gwałtowny muzyki klasycznej. Symfonie W. A. Mozarta. podobne utwory Ludwig'a van Beethoven'a. Wiedeń stał się stolicą muzyki. Johann Straus przyczynił się do rozwoju walca. Od roku 1820 poszukiwano nowych form wyrażania uczuć oraz nastrojów. Piotr Czajkowski, Fryderyk Chopin nawiązywali do tradycyjnych pieśni oraz ludowych opowieści to spowodowało, że muzyka z każdego kraju, była inna.
W dwudziestym wiektu wiele się zmieniło w muzyce. Klasyka się nieco przejadła. Zaczęły się z nią eksperymenty, jednak nie zawsze było to aprobowane przez wszystkich słuchaczy. Skutkiem przemian było powstanie jazz'u w Nowym Orleanie. Dopiero po wojnie zmieniła się całkowicie rola oraz forma muzyki.